"Sanal yazilar bunlar"

Yazi yazmaya baslama asamasi kadar sancili birsey gormedim resmen. Sanki her soyledigim kelimede, kalemden dusen her cizgide sacmaliyormusum gibi geliyor. Bir kere neden yazi yazmak istiyeyim? Yapmam gereken bir is var ve yapasim yok diyelim, elimde kalemle beklerken gene yazilar kendini gostermek istedi bu bos durumu degerlendirmek adina. Belki kafami kurcalayan bir bocek vardir da, onu hissetmemek icin yaziya bogdum kendimi. Ama oylesine hickirikli bir kaciski bu, ne yazdigimin farkinda bile degilim resmen, bes veya alti satir sonra yavas yavas kendime gelmeye basliyorum ama dikkat edin: Basliyorum, henuz kendime gelmedim. Birsuru sey yaziyorum buraya, sayfaya uzaktan bakinca seyrek gri bir leke olarak gozukuyor sadece. Insan olarak ilginc varliklariz aslinda: istedigimiz bir seyi elde ettikten sonra, eski sahip olduklarimizi ozluyoruz. Giden geleni aratir gibi dogru bir sozun ornegi bu. Peki dogru gercek midir? Dogrunun gercekligi varsayilsaydi yanlis ne olurdu? Ikisi ayni anda gercek olarak var olabiliyorsa gercek nedir? Gercekle dogru arasinda bir bag kuramadim, peki gercekle neyin arasinda bir bag kurulabilir? .. Gercekle varolmayi karsi karsiya koyabilirmiyiz? Gercek olan varolandir, evet bunu kabul edebiliriz. Var olmayan gercek olamaz ama dogru veya yanlistir. Varolmayanin dogrulugunu nasil kanitlayabiliriz? Bundan once, dogrunun neye gore dogru oldugunu gormemiz lazim. Gormemiz icin varolmasi mi lazim? Bosuna mi ugrasiyoruz biz? Varolmayan sey, gorulmeyen, dogru veya yanlis oldugu asla-asla-asla kestirilemeyen, sanalliktan ibarettir. Sanallik gunumuzde somutlasmadi mi peki? Yasantilarimiz, duygularimiz hep sanal olanaklar, sanal iliskiler uzerine kurulmadi mi? Gerceklikten o kadar uzagiz ve bundan icten ice de olsa o kadar sikayetciyiz ki, herhangi birsey ne kadar gercek olursa o kadar guzel oluyor. Bir onceki cumlem biraz subjektif oldu. Sanallik somutlasmakta ise bir insan icin, bizim simdiye kadar yazdiklarimizin belli bir noktasi yok demektir. Ama bu ilginc cumleleri hala okuyorsan, sanalin somutlasma sureci henuz tam olarak butun vucudumuza yayilmamis demektir. Neyi kastettigimizi henuz ben de kestirebilmis degilim. Sanirsam bu "sanallasma sureci" kavraminin resmini tam olarak somutlastiramadim. Sanallasmak nedir? Belki su an bu yaziyi yazarken tecrube ettigim surectir. Bu o zaman bireysel bir hareket oluyor. Yazi yazarken, kafandaki bocekten uzaklasirken sanallasiyorsun denebilir. Bu durumda bocek mi gercek olan? Bocekten mi kaciyoruz hepimiz? Burada birakayim ben en iyisi.

-14 Mayis 2004