Kalabaliklar icinde nefes aliyoruz. Kalabalikla beraber soluyoruz. Onlar da konusuyor, sen de konusuyorsun. Ulasmaya calisiyor herkes kendi belirledigi amaca. Bu yasantinin olusturdugu yeknesaklikta en buyuk gucunu umutlarina ayiriyorsun, en derin gucunu. Bazilari sonsuza kadar olmak uzere biraz daha fazla istiyor, bazilari ise sadece buradan kacmak. ++ Aslinda gordugun yuzler hep aynilari, senin yuzun gibi. Belki de hepsi senin yuzun. Cogunlukla oyle. Hepsi sana bakiyor, sen onlara bakiyorsun, Sokaga cikmadan once de aynaya bakmistin dimi? Aynalar da sana bakiyor sokakta. ++ Yuruyorsun birkac sokak, ne kadar cok sokak var. Butun bunlari ben mi yapmisim? Muthis bir enerji varmis icimde onu kesfediyorum. Aynalardan sadece goruntusunun yansidigi bir enerji. ++